เพ็ญพิชชา *

posted on 06 Mar 2015 04:46 by dakaza
ความเหน็ดเหนื่อยที่มีค่า ย่อมมีมาอย่างลำบาก
แต่ความสำเร็จที่งดงามและหวานหอมนั้น 
จะเป็นเรื่องที่น่าปิติยินดีมากกว่า 
ถ้าทุกอย่างนั้นเราเป็นผู้มุ่งมั่นและลงมือทำด้วยตัวเอง
สิ่งที่เราปรารถนาและรอคอยมาทั้งชีวิต
จะสานฝันและสำเร็จได้อย่างดงามนั้น
ย่อมมีความเหนื่อยล้า และแรงปรารถนาอย่างแรงกล้า
และไม่ย่อท้อต่อโชคชะตาและอุปสรรคใด ๆ 
บางครั้งเราเคยตัดพ้อว่า ทำไมนะเราถึงช้า
ทำไมนะเราไม่เหมือนคนอื่น 
แต่ละคนมีช่วงเวลาของตนเอง
อย่างฉัน ฉันไม่ต้องการคำสั่งสอนมากมายใด ๆ 
เพราะว่าด้วยส่วนตัวแล้วฉันเป้นคนดื้อและเชื่อตัวเองมาตลอด
ฉันเชื่อมั่นกับความสามารถของตัวเอง
ฉันเชื่อมั่นในความดีของตัวเอง
เพราะว่าฉันบอกกับตัวเองว่า ฉันจะเป็นคนยุคใหม่
ให้โลกได้เห็น ให้คนรอบข้างได้รู้ว่า
เด็กหนึ่งคนที่พ่อแม่แยกทางกันตั้งแต่แบเบาะ
และถุกเลี้ยงโดยปู่กับย่านั้น ตามสังคมได้เรียกว่า "ครอบครัวแตกแยก"นั้น
สิ่งเหล่านี้ ไม่ใช่ต้นเหตุของความล้มเหลวในชีวิต
แม้นเส้นทางไม่มีใครปลูกดอกไม้ให้ 
แต่ฉันจะเรียนรู้โดยการปลูกต้นไม้ให้กับทางเดินของตัวเอง
แม้ต้นไม้ที่ฉันปลูกจะไม่มีใครมาลดน้ำพรวนดินให้ 
บางทีอาจจะแห้งเหี่ยว เฉาไป บางครั้งอาจจะฟื้นขึ้นมาเบ่งบานออกดอกดอกผลใหม่
ก็เหมือนกับชีวิตของฉัน บางครั้งที่ฉันท้อ ฉันเหนื่อย ฉันล้า
รู้สึกเหมือนไม่มีอะไรก้าวหน้า ฉันก็รู้สึกหดหู่
พอฉันมีกำลังใจ มีทางออก และคิดได้ ฉันก็กลับมาสดชื่นและกลับมาสดใสอีกครา  *