วินิธา แปลว่า ฝังใจ จดจำเก่ง
...............
วันนี้ดูละครเรื่อง มังกรเดียวดาย
ถ้าฉันได้ดูหงส์เหนือมังกรก่อนหน้านี้คงจะดี
ดูแล้วอยากเรียนวิชาป้องกันตัว แปลกๆๆนะเรา
อยากเรียนนั่น อยากรู้นี่ โอ๊ย งกสิ้นดีเลยเรา
.......................
วันนี้คุยโทรศัพท์กับม๊า หมดไปเยอะเลยเติมเงินได้แค่ 3 วัน
ฉันมันงอแงและขี้น้อยใจปนด้วยความรำคาญและอาการเบื่อ
ฉันนี่ช่างมีหลายบทหลายรสหลายอารมณ์จังในตัวเดียวกัน
ถึงแม้ว่าจะเก่งกล้าสามารถมาจากไหน แม้ว่าจะมั่นใจแสนร้อยเท่า
แต่ไม่มีใครที่จะควบคุมตัวเองได้หรอก เมื่อมันถึงเหตุการณ์จริงๆ
ฅนที่โกรธโมโหแล้วแสดงออกมา ยังดีกว่าฅนที่โกรธโมโหแล้วไม่แสดงอะไรเลย
เพราะว่าฅนที่ไม่แสดงความโมโหออกมาเข้าข่ายเป็นมะเร็ง .. จริงๆ
ฉันเป็นฅนหนึ่งที่รู้สึกยังไงมักจะแสดงออกมาอย่างนั้น
มันอาจจะเป็นผลดีที่ฉันเป็นฅนตรง แต่ในเวลาเดียวกัน
มันจะเป็นผลเสียแก่ฉัน เพราะว่าฅนข้างๆมันจะเขม่นเอา
และไม่พอใจฉัน ที่ฉันตรงมากเกินไป เลยกลายเป็นหมั้นไส้ปนรำคาญ
เป็นตัวเราแสนยาก แสนลำบาก แสนวุ่นวาย
เหตุผลรอบด้านที่มีผลและอิทธิพลของการมีชีวิตอยู่
มันไม่ง่ายนะที่จะมีชีวิตผ่านมาในแต่ละวัน แต่ละคืน
ในแต่ละวันเราได้เรียนรู้ ได้ทำอะไรใหม่ๆ แม้บางครั้งอาจจะเดิมๆ
เจอฅนนั้น พูดจาถูกคอกับฅนนี้ โกรธกับอีกฅน แต่ต้องคอยง้อใครๆ
ความรักมันบังตา ปัญหามันบังใจ ให้คอยวุ่นวายอยู่ไม่สงบสุข
ชีวิตก็เหมือนเกมส์ๆหนึ่ง ที่เราต้องเล่นและแสดงมันขี้นมา
ถึงแม้ว่าจะต้องล้ม ต้องท้อ ต้องเจ็บ ต้องปวด เราก็ต้องทน
และสู้ต้อไปในแต่ละก้าวของลมหายใจ
แต่ว่า ชีวิตนั้นไม่เหมือนเกมส์ที่ตายแล้วจะได้ลุกขี้นมาเล่นใหม่
เล่นเพื่อที่จะเอาชนะ เพื่อให้ถึงจุดหมาย มีแต่ความมุทะลุ
ไม่มีความอ่อนยอม และยอมรับว่าตัวเองนั้นแพ้แล้ว
เกมส์เริ่มใหม่ได้ ตอนไหนก็ได้ กี่ครั้งก็ได้
แต่ชีวิตเมื่อคุณตายไปแล้ว คุณจะฟื้นกลับมาเป็นฅนเดิมได้ไหม ?
"อยากให้ความตาย พรากจากเราไปทุกสิ่งที่เรารักไปเลยนะ"
.........................
ข่าว คุณอ่านแล้วคุณเชื่อได้ไหม
มันยังมีความจริงอยู่บ้างหรือเปล่าหนอ
นี่หรือเสียงของประชาชน ... เสียงของฅนหนึ่งฅน
ฉันอ่านหนังสือพิมพ์แต่ละฉบับ ปัญหาเดิมๆ เรื่องเดิมๆ
เหมือนกับว่า มันถึงจุดอิ่มตัวแล้ว
นักข่าว เขาเขียนข่าวตามที่เข้าใจ ไม่ใช่ตามที่เราเข้าใจ
เราอ่าน เราฟัง ในเวอร์ชั่นที่เขาแปลมาอีกที
มิใช่เวอร์ชั่นของแท้ ที่ปล่อยให้เราคิดและเข้าใจ
ทำไมข่าวในแต่ละวัน มันต้องมีดาราเปลื้องเสื้อผ้า
ทุกวันมีดาราเปลื้องเสื้อผ้าทุกวันหรอ
เดี้ยวนี้ของรักของหวงเอาออกมาเป็นอาหารตาอย่างไม่อาย
อาย ไม่ใช่ อาการ .... แต่มันคือ อาย ที่แปลว่า ตา
ใช้ตาจ้อง และปากวิจารณ์
........................
บ้านรกต้องกวาด
ผ้าขาดต้องเย็บ
ของตกต้องเก็บ
หัวใจเจ็บต้องจำ
เพื่อนที่ดี ที่หนึ่ง ถึงจะน้อย
ดีกว่าร้อย เพื่อนคิด ริษยา
เหมือนเกลือดี มีนิดหน่อย ด้อยราคา
ยังมีค่า กว่าน้ำเค็ม เต็มทะเล
"มิตรภาพเหมือนต้นไม้ที่งอกงามสูงใหญ่ตามกาลเวลา"
+ วรุฒิมา เสนะปทุมพันธ์
edit @ 2007/03/01 03:05:38