เห็นหลายชีวิตยืนอยู่บนเส้นทางเปลี่ยว
ไม่รู้ว่าจะไปที่แห่งหนใด
ไม่รู้ว่าจะต้องวิ่งไปไหน
ไม่รู้ว่าจะทำไปเพื่ออะไร
อยู่ในอาการสับสนว่า
จะทำหรือไม่ทำดี
ด้วยเกิดจากแรงยุ ด้วยเกิดจากแรงกล้า
ด้วยเกิดความมีมานะ ด้วยเกิดจากสมฐานะ
ด้วยแรงเกิดอยากก้าวหน้า
อยากปรับสภาพจากที่ตัวเองเคยเป็นอยู่
จนไม่รู้เลยที่เราทำไปนั้นเพื่ออะไร
เงินเดือน ?
ความสุข ?
หน้าที่ ?
หรือด้วยใจรัก ?
ช่างเถอะ ไม่ว่าจะด้วยเหตุผลประการ
เราต่างรู้ว่าเราต้องทำและสำเร็จ
ทุกกระดาษที่เราใช้ไป
เหมือนเราตัดต้นไม้ วันละต้น
แล้วมันจะมีค่าอะไร กับแค่ ผลลัพธ์ทางผลงาน

..............

โดย วรุฒิมา เสนะปทุมพันธ์